Rebetien - Για σένα μαυρομάτα μου

Rene Magritte ~ ο κ. Μέσος Όρος

La trahison des images/ Η προδοσία των εικόνων

Γεννημένος στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Ρενέ Μαγκρίτ,  σπούδασε στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών στις Βρυξέλλες.Επηρεάστηκε έντονα από τον Ντανταϊσμό


Χαρακτηριστικό των έργων του είναι η χρήση κοινών αντικειμένων ,με απρόσμενη οπτική , δημιουργώντας το ερώτημα σε κάποιο "τι να σημαίνει το εν λόγω έργο?".   "Τιποτα" θα μπορούσε να απαντήσει ο Μαγκρίτ , με τη λογική ότι  "αυτά τα έργα εγείρουν το μυστήριο, και όπως κάθε τι μυστήριο, δεν είναι γνωστό, οπότε δεν  σημαίνει κατι ".  Το μόνο σίγουρο ήταν ότι ο Μαγκρίτ δημιουργούσε με σκοπό να ταρακουνήσει τις προκαταλήψεις και  στερεότυπα της εποχής, κάτι το οποίο άφησε σίγουρα παρακαταθήκη στην για την "εξέλιξη" και διαφοροποίηση της τέχνης αργότερα.

Golconda

The Son of Man, 1946

Σε πολλά έργα του , ο Ρ. Μαγκρίτ παρουσιάζει  ανθρώπουσ  κοστουμαρισμένους, νέους ηλικιακά, με ένα χαρακτηριστικό καπέλο. Όπως αναφέρει, " ο άνθρωπος με το καπέλο είναι ο Κος Μέσος Όρος σε όλη την ανωνυμία του" .



Για τον Μαγκρίτ δεν είχε σημασία η ομοιότητα του αντιγράφου με το πρωτότυπο (αντίγραφο = έργο τέχνης) όπως συμβαίνει στη φωτογραφική απεικόνιση.

The pilgrim

 " Κυρίες, Κύριοι, Σύντροφοι, εκείνη η παλιά ερώτηση «Ποιοι είμαστε;» βρίσκει απογοητευτική απάντηση σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο όπου αναγκαστικά ζούμε. Πράγματι, δεν είμαστε παρά οι υπήκοοι αυτού του κόσμου, του τάχα πολιτισμένου, όπου η ευφυΐα και η χαμέρπεια, ο ηρωισμός και η βλακεία, βολεύοντάς τα μια χαρά μεταξύ τους, βρίσκονται εναλλάξ στο προσκήνιο. Είμαστε οι υπήκοοι αυτού του ασυνάρτητου και παράλογου κόσμου, που κατασκευάζει όπλα για να εμποδίσει τον πόλεμο, όπου η επιστήμη χρησιμοποιείται για να καταστρέφει και για να οικοδομεί, για να σκοτώνει και για να παρατείνει τη ζωή των μελλοθάνατων, όπου η πιο παρανοϊκή δραστηριότητα έχει τα πιο αντίθετα αποτελέσματα -ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου παντρεύονται για τα λεφτά, όπου χτίζουν παλάτια που σαπίζουν εγκαταλειμμένα στις ακτές. "
    ~Ρενέ Μαγκρίτ , "Τα κείμενα"

"Η μεγάλη όμως δύναμη είναι ο έρωτας, που μεταφέρει τους ερωτευμένους σ’ έναν κόσμο μαγικό, φτιαγμένο μόνο γι’ αυτούς, τέλεια απομονωμένο και προφυλαγμένο. "

The Lovers I , 1928

Ενδιαφέροντα βιβλία :

• This is not a pipe, Michel Foucault,  
  
• Rene Magritte : Beyond Painting  , Patricia Allmer   

• Magritte, Magritte / Alain Robbe-Grillet   

Τι να πρωτοπείς, όταν μιλάς για μουσική?

Φαίνεται πως τα Ρεμπέτικα όχι μόνο πότισαν τους τεκέδες και τα σοκάκια που τραγουδήθηκαν ανα την Ελλάδα, αλλά ταξίδεψαν στη Μεσόγειο, στην Ιταλία και την Ισπανία .
Ο Vinicio Capossela σε συνεργασία με Έλληνες μουσικους/ρεμπέτες (Μανώλης Πάππος, Ντίνος Χατζηιορδάνου, Βασίλης Μασσαλας, Σωκράτης Γανιάρης), δημιούργησαν μια πολυ ευχάριστη δουλειά εμπνευσμένή από τα ρεμπέτικα της δεκαετίας του '20.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια, οπότε, ας απολαύσουμε :







Η αγάπη του Capossela για τη Μουσική, και η θέληση για πάντρεμα  διαφορετικών ήχων και χρωμάτων, δε σταματά στα ρεμπέτικα, αλλά φτάνει μέχρι και την Κρήτη, και τη συνεργασία του κατά καιρούς με το Ψαραντώνη, το Λάμπη και τη Νίκη Ξυλούρη, και άλλους πολλούς.


(εδώ είναι ένα μείγμα μουσικών από τη ανατολική Μεσόγειο, με φόντο τους Δολομίτες, στη βορειοδυτική Ιταλία)

"Ο μύθος προηγείται. Η πραγματικότητα έπεται".

Υπάρχει κάτι πιο υπέροχο και αγνό από την φαντασία και την αγάπη ενός παιδιού?
Υπάρχει κάτι χείρότερο από την κατακρεούργηση αυτών από την  στείρα καθημερινότητα που του επιβάλλουμε?

Συνεχής ανταγωνισμός, ν'αποκτήσεις εφόδια για να διαπρέψεις όταν  "βγεις στην αγορά εργασίας",  διαρκές τρέξιμο μεταξύ "εξωσχολικών" δραστηριοτήτων που θα σε βοηθήσουν να έχεις ένα καλύτερο αυτοκίνητο και σπίτι σε μερικά χρόνια.

Διαρκής αγώνας για να καταστρέψουμε οτιδήποτε όμορφο στα παιδιά, και να τα  οδηγήσουμε σε πιόνια , σε γρανάζια στην καλογρασαρισμένη  Μηχανή.

Αξίζει πραγματικά?                                                                    

" L'imagination au pouvoir." ,  Η φαντασία στην εξουσία  ήταν ένα από τα κυρίαρχα συνθήματα στον όχι και τόσο μακρυνό Γαλλικό Μάη υοθ 1968.  Μήπως όμως πρέπει να δωθεί βαρύτητα στη φαντασία και όχι στο αδυσώπητο κυνήγι της εξουσίας(σε πολλά επίπεδα).


Το σχολείο ανί για να προσφέρει ολοένα και πιο ενδιαφέροντα πράγματα για τον ,αν μη τι άλλο, τεράστιο κοσμο μας, συγκλίνει προς μια μορφή γνώσης τόσο "ειδικής" και ευνουχισμένης , που  μετατρέπει τα ευφάνταστα  ένστικτα των παιδιών σε μηχανές υπολογισμών και υπολογιστές μηχανισμών ανευ ουσίας.

Ο Ε. Τριβιζάς, αναφέρεται εξαιρετικά γλαφυρά στο θέμα της  παιδικής φαντασίας και δυναμικής που αυτή μπορεί να κρύβει , στη παρακάτω ενδιαφέρουσα ομιλία του (απο το TEDxAthens του 13) :


 "Για να εφευρέσεις, χρειάζεσαι φαντασία και μερικά σκουπίδια. Στην επιστήμη πρέπει να φανταζόμαστε όλο και περισσότερα.
Η φαντασία είναι αυτή που χαρτογραφεί τα αχαρτογράφητα νερά."

- Why me?
- That is a very Earthling question to ask, Mr. Pilgrim. Why you? Why us for that matter? Why anything? Because this moment simply is. Have you ever seen bugs trapped in amber?
 - yes.
- well, here we are, Mr. Pilgrim, trapped in the amber of this moment. There is no why.

/K.V , slaughterhouse five

Actions have reactions, don't be quick to judge

You may not know the harships people don't speak of

It's best to step back, and observe with couth

For we all must meet our moment of truth

Παλιά έκαιγαν βιβλία τώρα καίνε μυαλά..

~Απροσδιοριστο~ ~~~ Σταύρος Σιόλας & Φωτεινή Βελεσιώτου - Διόδια

Απροσδιόριστο.Ξημέρωμα.Σκέψεις.Ταξίδι. Λέξεις. Ψέμματα. Αλήθειες.Ωραίο.Άσχημο.Σχετικό.Όνειρα.Πραγματικότητα.Ταξίδια,και πάλι.

Απροσδιόριστα.Μα. σευχαριστώ.

Γιάννης Ρίτσος - Ο επαναστάτης

Άνθρωποι, δήθεν ανιδιοτελείς, ζητούσαν να τον προστατεύσουν
(προστατευμένοι οι ίδιοι απ τ όνομά του).
Μην κάνεις ετούτο ή τ΄ άλλο- του λέγαν˙
μη δίνεις στόχο, μη λύνεις τα κορδόνια σου ή τη ζώνη σου μπροστά τους,
μη γίνεσαι θύμα κάθε τόσο της ειλικρίνειάς σου.
Εκείνος τους χαμογέλαγε συγκατανευτικάκι έπαιρνε με τα δυό του δάχτυλα μόνον
ένα ένα τα «μη» τους και τα πέταγε μες το δοχείο απορριμάτων
μαζί με τα ρούχα του.
Κι έτσι γυμνός, ωραίος, επαναστάτης,
φορώντας μονάχα τα τρύπια του (απ τις πολλές ορειβασίες) παπούτσια,
πέρασε κάτω απ’ τις ζητωκραυγές και τις κατάρες
και χάθηκε γαλήνιος μέσα στην αθανασία

μια μάχη είναι η ζωή και ως το τέλος θα την πάμε 

άμα χάσουμε δεν έχει σημασία η αν νικήσουμε 

το θέμα είναι να ξέρουμε ακριβώς τι πολεμάμε




Καλοξημέρωμα όμορφες και όμορφοι άνθρωποι

 που κάπου ,σαφώς, υπάρχετε..

Να χαμογελάτε

ΠΡΟΣΕΥΧΗ Φερνάντο Πεσσόα

Κύριε, νύχτωσε, και η η ψυχή  είναι εξαθλιωμένη.
Τόσο τρομερές ήταν η καταιγίδα και η θέληση!
Ό,τι μας έχει απομείνει στην εχθρική αυτή σιωπή,
Η νοσταλγία είναι και η θάλασσα η καθολική.
Όμως, η φλόγα που η ζωή μέσα μας άναψε
Ακόμα σιγοκαίει, αν ακόμα υπάρχει εδώ ζωή.
Θάνατος παγωμένος την έχει κρύψει μες στις στάχτες.
Αλλά το χέρι του ανέμου μπορεί και πάλι να την αναστήσει.

Δώσε πνοή αέρα, - τη λαχτάρα ή την κατάρα -
Τη φλόγα της προσπάθειας να ζωντανέψει.
Κάνε να επανακτήσουμε την Απεραντοσύνη - της θάλασσας
Ή οποιουδήποτε άλλου συνόρου, που μπορούμε να κατέχουμε!