Yπάρχουν νύχτες
που οι λύκοι είναι σιωπηλοί
και μόνο το φεγγάρι
ουρλιάζει.
So it goes...

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

κι εσύ μοναξιά μου
στεγνώνεις πάνω μου μοναδική αλλαξιά μου,
ταμπουρωμένη στου ήλιου τα ξεχύματα,
μετράς τις μέρες αργά, μετράς τα βήματα.
Στ' ονειροδιάβα μου φυλάς τα νότα και το νου μου
και το ψέμα του εχθρού μου κάνεις θήκη του σπαθιού μου.



και 'γω που πάντα είμαι εδώ - τι άσχημο χούι!









Πέρασες ξυστά κι απ' την Αλήθεια κι απ' το ψέμα
κι απ' την αρχή καμάρωνες πρωτού να δεις το τέρμα.



Σιγομουρμούρισμα
κάποιου "δήθεν ποιητής"
-"μας το παιζεις και ποιητής"-
κάποιου δήθεν ..

κατέρχετο την κατηφόρα ,
για άλλη μια φορά..
γυρνώντας στον πάτο,
το σπίτι του

...Και από τη Κρήτη μελαγχολικό δειλινό...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου