Yπάρχουν νύχτες
που οι λύκοι είναι σιωπηλοί
και μόνο το φεγγάρι
ουρλιάζει.
So it goes...

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

Τζίνα Ξυνογιαννακοπούλου - Νυχτερινό

Κυματίζουν οι σημαίες
του φεγγαριού
κι αγαπούν τις σκιές που κρύβουν

νύχτα θέατρο
θηρευτής εγώ

ασήμι λυπημένο λιώσε
τα ρούχα της εξορίας μας

αθώρητος στο θεωρείο
παρακολουθούσε
το διάλογο του μονολόγου σου
αυτό που παίζεται, παίζει
κι όλα στην έξοδο παραπέμπουν
εκεί που τ' αστέρια
ασημένιες κιμωλίες
γράφουν στον μαύρο ουρανό
τη λάμψη του θανάτου

3 σχόλια:

  1. νυχτερινό..τέλος.

    και πληρώνουμε τα τέλη ακόμα.

    πολύ καλό κείμενο/δεν το ήξερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητή Αρετή εβρέθη, σε ένα αξιολογότατο , ακρως ενδιαφέρον, και αξιαγάπητο περιοδικό/βιβλίο , το κουκουτσ(ι)-χάρης την πολύτιμη συνδρομή μιας εξοχότητας:P


    ; )

    ---


    Πάντα θα πληρώνουμε τα τέλη, το τίμημα, των σκεψεων /αλλά και των πράξεων μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. η αυτού εξοχότης , κάποιος Μαρκήσιος.

    σας φιλώ , λύκε.

    επικίνδυνο;δε νομίζω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή