Yπάρχουν νύχτες
που οι λύκοι είναι σιωπηλοί
και μόνο το φεγγάρι
ουρλιάζει.
So it goes...

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Μη σηκωθείς
να κοιτάξεις απ' το παράθυρο.
Προς τι μιά κίνηση
αφού γνωρίζουμε;
Μονάχα για να ρυτιδώσεις
την ασάλευτη ώρα
και να σωπάσει επιτέλους
η σιωπή;

Η σιωπή φωνάζει
πιό βαθιά
η σιωπή προδίδει τα λόγια μας.



Γιάννης Ρίτσος, aαπό Εαρινή Συμφωνία

1 σχόλιο:

  1. Γιάννης Ρίτσος, Ασκήσεις

    Το ανέκφραστο

    Το βράδυ, τα δέντρα, είναι συλλογισμένα. Το ίδιο κ' οι πέτρες.
    Το ίδιο κ' οι φωνές. Είναι σα να γυρνούν στο σπίτι τους
    και να κλειδώνουν πίσω τους την πόρτα. Πίσω απ' την πόρτα
    μένει μια ολόγυμνη γυναίκα μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη.

    Το ξέρεις και χαμογελάς. Δε βλέπεις τίποτα. Μες στο τραγούδι
    ίσως και να την εύρισκες. Μα έτσι να κάνεις για να τραγουδήσεις
    τα χείλη χάνουνε το σχήμα του χαμόγελου.

    Από τη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα [Γ' Τόμος] (1978)

    ΑπάντησηΔιαγραφή