-Πίου, πές μου μια ιστορία.

-Τι είδους ιστορία παιδί μου;

-Μια ιστορία με ευτυχισμένο τέλος

-Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα σ' όλο τον κόσμο

-Δεν υπάρχει ευτιχισμένο τέλος ;

-Δεν υπάρχει τέλος...

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Όταν χαράζει

Καινούρια μέρα, καινούριος ποταμός
στις εκβολές του θα προσφέρει
όσα χαθήκαν, όσα ξεχάστηκαν
κι όσα γι' αυτά κανείς δεν ξέρει.



ΥΓ: Βίρα τις άγκυρες!!!!!!!!!!!
ΥΓ1:Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΥΓ2:Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΥΓ3:Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΥΓ4:Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΥΓ5:Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΥΓ6:Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΥΓ7:Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας Έλα στ' όνειρό μου

Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ - Όταν ήμουν έργο τέχνης (Απόσπασμα)

Η τρίτη γέννηση μου έγινε στην ακροθαλασσιά, μπροστά στο καβαλέτο του Χάνιμπαλ, όταν ανακάλυψα πως το σύμπανθα ήταν Ωραία, Ολόγιομο, Πλούσιο, αν αποδεχόμουν κι εγώ να είμαι μέτριος, κενός φτωχός.
{..}
"Αδάμ;"
Ονειρεύομαι, ή με φωνάζει κιολας;
"Αδάμ;"
Κατεβαίνω τρέχοντας τα σκαλιά και φιλάω τη Φιώνα που στέκει ευθυτενής και λυγερή πάνω απ τις βαλίτσες της.

~~

Ένα τόσο ξεχωριστό βλιβλίο
από έναν τόσο ξεχωριστό Άνθρωπο
..σ΄Ευχαριστώ ΓΙΑ ΟΛΑ!

Γιάννης Ρίτσος - Σκέψου .. κι εσύ να λείπεις

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της,

και συ να λείπεις,

να 'ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα,

και συ να λείπεις,

να 'ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα,

και συ να λείπεις,

οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι,

και συ να λείπεις,

Ενα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,

πολλές σημαίες ν' ανεμίζουν στα μπαλκόνια,

και συ να λείπεις,

Κι ύστερα ένα κλειδί να στρίβει

η κάμαρα να 'ναι σκοτεινή,

δυο στόματα να φιλιούνται στον ίσκιο,

και συ να λείπεις,

Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται,

και σένανε να σου λείπουν τα χέρια,

δυο κορμιά να παίρνονται,

και συ να κοιμάσαι κάτου απ' το χώμα,

και τα κουμπιά του σακακιού σου ν' αντέχουν πιότερο από σένα

κάτου απ' το χώμα,

κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει

Οταν η καρδιά σου,

που τόσο αγάπησε τον κόσμο,

θα 'χει λιώσει.

Να λείπεις- δεν είναι τίποτα να λείπεις.

Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,

θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλα εκείνα που γι' αυτά έχεις λείψει,

θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλο τον κόσμο...

Εσύ, είσαι εδώ;; :$
8

(©Κ.Α.Π.Ο.Υ.'s princess)
Απλά ...YπΈροΧηΗ

15+1 ..δώρο
16/2
...Τυχαίο.....(;)

Something Somewhere Went Terribly Wrong
(σ.σ. You think so?)

Μια φορά κι έναν καιρό ..

ήταν μια γριά κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία, κρεμασμένα από τους ώμους της. Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε. Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο. Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια η γριά κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.
Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε και ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του.
Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.
«Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου και θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη!»
«Μα γιατί;» ρώτησε η γριά.
«Για ποιο λόγο νιώθεις ντροπή;»
«Ε, να ! Δύο χρόνια τώρα μεταφέρω μόνο το μισό νερό λόγω της ρωγμής μου
και εξαιτίας μου κοπιάζεις άδικα και εσύ!»
Η γριά χαμογέλασε: «Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι υπάρχουν λουλούδια μόνο στη δική σου πλευρά και όχι στη μεριά του άλλου δοχείου;
Πρόσεξα την ατέλειά σου και την εκμεταλλεύτηκα.»
«Φύτεψα σπόρους στην πλευρά σου και εσύ τους πότιζες.
Δύο χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και στολίζω το τραπέζι μου.
Αν δεν ήσουν εσύ αυτή η ομορφιά δε θα λάμπρυνε το σπίτι μου!»
Βέβαια δεν ήταν η ατέλειά του δοχείου που το έκανε ξεχωριστό αλλά η ιδιαίτερη ικανότητα της γριάς να διακρίνει και να χρησιμοποιήσει την αδυναμία του.
Ο καθένας μας έχει τις «ρωγμές» του και τις «αδυναμίες» του που μπορούν να γίνουν χρήσιμες και να ομορφύνουν τη ζωή μας.
Κάθε «ρωγμή» μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιο πλούσια και πιο ενδιαφέρουσα, αρκεί να βρει κάποιος την ομορφιά που μπορεί να δώσει η ατέλειά μας.
«Ραγισμένοι» φίλοι, μην ξεχνάτε να σταματάτε στην άκρη του δρόμου και να απολαμβάνετε το άρωμα των λουλουδιών που φυτρώνουν στη μεριά σας.
Αν ο καθένας μας μετέτρεπε σαν τη γριά τις ατέλειες του διπλανού του σε κάτι χρήσιμο και όμορφο, σίγουρα ο κόσμος μας θα ήταν καλλίτερος.

~~
"Ούτε email του να ήταν..!"
ή κάπως έτσι,
ακούστηκε Κάπου απο την πρώτη σειράlalala

Οδυσσέας Ελύτης - Μονόγραμμα

VII.

Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσα

Μέ κρεβάτι μεγάλο καί πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μές στ’άπατα μιάν ηχώ
Νά κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Νά σέ βλέπω μισή να περνάς στό νερό
και μισή να σε κλαίω μές στόν Παράδειο.

{...}

Ένα διπλωμένο χαρτί..

.. μια (?) ανταλλαγή { },
μεταξύ δύο φαινομενικά ανιαρών σχολικών ωρών..

Αφορμή; Ποιός θυμάται; Ίσως κάποιο ...κουτό {παιχνίδι} ..




Και τώρα {τι}
ή {ποιός}
{γιατί}
{για ποιον}
Τι νόημα έχει κα{ποιος} να
καθορίζει εσένα;
{Γιατί} να πονάει να ζεις {για}
κα{ποιον}

'Εξγ Χιωιοτξ - 5324 619 1291 161115191 221724121191

κοκκινο χρωμα...μια δυο σταλες...
αφηνω το πινελο στην ακρη..
ξαναρχιζω απ την αρχη...
με μαυρη μπογια..
όμως ερχεσαι...ερχεσαι και ρωτας "ποια εισαι";
καμπυλη γραμμη..κι αλλη μια
κυκλοι εδω κι εκει...κυκλοι πολλοι κυκλοι
κι εσυ να μου λες.....:αν δεν μ αγαπησεις δεν προκειται να ζωγραφισεις ποτε οπως θες...ποτε
παω να φτιαξω τον ηλιο μα ...σαν φεγγαρι μοιαζει και η νυχτα με πνιγει
σε διωχνω ..σε διωχνω για να μην ακουω
κι ετσι χαθηκαν τα χρωματα
που ειναι το πινελο .........{αν δεν μ αγαπησ.........}
κοκκινο χρωμα...μια δυο σταλες
κι εσυ ακουγεσαι να λες:...με πονας, σωσε με , αγαπησε με...